شهيد اول در يكى از سندهاى احاديث اربعين خود مىنويسد : روايت مىكنم از سيد تاج الدّين ابو عبد اللّه محمد بن قاسم بن معيّه ، از استادش سيّد جليل نسّابه علم الدّين مرتضى على بن عبد الحميد بن فخار موسوى ، از پدرش از جدش از سيد جليل نسّابه جلال الدّين ابو على عبد الحميد بن تقى حسينى ، از سيّد امام ضياء الدّين ابو الرضا فضل اللّه بن على حسينى راوندى ، از سيد ابو القمقام ذو الفقار بن محمد بن معدّ حسنى ، از شيخ جليل صدوق ابو العباس احمد بن على بن احمد بن عباس نجاشى كوفى ، از شيخ ابو عبد اللّه احمد بن عبدون حافظ معروف به ابن حاشر . . . مؤلف گويد : از اين سند فائده‌هايى به دست مىآيد . در اين مقام سخن ديگر آن است كه شهيد ثانى در يكى از سندهايش كه منتهى به صحيفه كامله مىشود مرقوم داشته : از سيد بن معيّه از گروهى ، از جمله علم الدّين مرتضى على بن عبد الحميد بن محمد ، از پدرش عبد الحميد ، از فخار بن معدّ . اشكالى كه در سند شهيد ثانى به چشم مىخورد و سخنى كه باقى است آن است كه نخست شهيد ثانى جدّ سيد علم الدّين مترجم حاضر را محمد معرفى كرده است و ديگر آنكه از ظاهر كلامش استفاده مىشود كه فخار از اجداد علم الدّين نبوده است و ممكن است مراد شهيد ثانى علم الدّين ديگرى باشد ، زيراكه وى را به سيادت نستوده است ليكن من عالم ديگرى را به اين نام و نشان كه در اين درجه بوده باشد سراغ ندارم . شيخ نظام الدّين ابو القاسم على بن عبد الحميد نيلى ازاين‌پس به‌عنوان على بن محمد بن عبد الحميد نيلى كه ابن فهد حلّى از وى روايت مىكرده است نام برده خواهد شد و از يكى از اجازات استاد استناد به دست مىآيد كه على بن عبد الحميد از سيد هم روايت مىكرده است « * » . در شهر اردبيل به نسخه‌اى از مختلف علامه دست يافتم كه نيمى از آن كتاب را

--> ( * ) معلوم نيست مراد از سيد كدام عالم است و از قرينه پيدا است كه مراد وى سيد رضى الدّين بن معبد حسينى است كه پس از اين طبق وعدهء مؤلف يادآورى خواهد شد - م .